Ervaringen met ijsklimmen door Will Gadd, tester van Black Diamond

Will Gadd vertelt over zijn ervaring als tester van Black Diamond

Will Gadd is geen salonverteller. Hij is atleet, concurrent en vooral een toegewijde tester sinds meer dan 25 jaar. Wereldkampioen ijsklimmen, heeft hij extreme watervallen beklommen en prototypes tot het uiterste getest die decennia aan materiaal zouden definiëren. Deze tekst bevat zijn verhaal, zijn woede, zijn vreugde en vooral zijn praktische lessen voor jou, veeleisende klimmer.

Hij spreekt over de eerste wapens: prototypes van kwaliteitsijsbijlen die recht uit een sciencefictionfilm leken te komen. In die tijd was de combinatie van koolstof en staal angstaanjagend. Toch hebben deze gereedschappen duizenden lengtes overleefd, van de fjorden van Noorwegen tot de wanden van Canada. Will spreekt over deze ijsbijlen als bijna levende objecten, gereedschappen die deel uitmaakten van zijn avontuurlijke leven.

Het verhaal van Will is niet alleen nostalgie. Het is een manifest over de methode: hoe je ontwerpt, hoe je breekt, hoe je herbouwt. Hij legt uit dat testen betekent dat je het materiaal in echte omstandigheden overbelast, niet alleen in een laboratorium. Het is slaan, duiken, hakken, planten, springen en terugkomen om elk detail aan de ingenieurs te vertellen. En dan zijn er de mislukkingen: een reeks punten die breken, een plastic onderdeel dat het begeeft. Deze momenten vormen de verbetering.

Een opvallend moment: het verhaal van de crampons die hij liefdevol "Tuna" noemde. Tijdens een lange en uitdagende solo begon een van de voorste punten niet meer te haken. Na tientallen perfecte lengtes kwam de storing. Will vertelt over de angst, de adrenaline en de woede. Deze test was genadeloos. Maar het is dit soort eerlijkheid die het ontwerp verder drijft. Als je klimuitrusting wilt kopen, onthoud dan dat achter elk product dat standhoudt, een verankering van pijnlijke en oprechte tests ligt.

De relatie tussen een klimmer en zijn gereedschap is heilig voor Will. Hij bewaart zijn eerste ijsbijlen, zoals men herinneringen aan een reis bewaart. Elk apparaat vertelt een verhaal: de geliefde route, de vermeden val, de vriend die je verzekerde toen het mogelijk werd alles los te laten. Deze objecten zijn materiële herinneringen en getuigen van menselijke prestaties.

Will benadrukt ook het belang van eisen voor de gehele uitrusting: van de équipement crampons alpinisme tot de meest onbenullige band. Een klein defect in een secundair onderdeel kan zich verspreiden en een beklimming in een nachtmerrie veranderen. Ingenieurs die naar atleten luisteren, weten dat de echte druk van het terrein komt: natte ijs, kou, herhaalde schokken, het verlaagde gewicht dat soms met kwetsbaarheid samengaat.

Hij vertelt hoe een kwaliteitsverantwoordelijke letterlijk een prototype tegen een betonnen stoeprand heeft getest. De scène is bijna gewelddadig: stukken koolstof, splinters, stof. En toch bleef de kop vastzitten. Deze anekdote illustreert twee dingen: de noodzakelijke brutaliteit van de tests en de bijna sadistische humor die de teams kan aansteken. Maar het doel blijft hetzelfde: ervoor zorgen dat het product de echte strijd overleeft.

In de loop der jaren zijn de testmethoden verfijnd. Maar de geest blijft onveranderd: atleten betrekken als testpiloten, tot de breuk duwen en een eis van het terrein behouden. Will spreekt ook over prototypes die nooit hebben bezweken, ongelooflijke stukjes techniek die hij niet tot het uiterste heeft kunnen duwen. Deze stille overwinningen zijn net zo belangrijk als de correcties na een mislukking.

In zijn dagelijkse leven als tester komt hij met alles in aanraking: ijsboortjes, ijsbijlen, crampons, karabiners en textiel. Hij herinnert eraan dat de keuze van het juiste accessoire een beklimming kan veranderen. Daarom vraagt hij om het product te zien, aan te raken en vooral te gebruiken in de echte helling voordat hij het voor productie goedkeurt. Eerlijke en soms brute feedback is de beste garantie voor de eindconsument.

Will spreekt ook over de volledige keten van het product: van concept tot testveld, en dan naar de terugkoppeling. Hij benadrukt de noodzaak van kwaliteitsaccessoires om een goed presterend geheel te completeren. Een boor die verkeerd draait, een mobiel punt dat buigt, een afsteller die de gebruikslogica niet begrijpt: dit alles kan een expeditie in gevaar brengen.

Technisch gezien herinnert hij eraan dat de équipement d'alpinisme als een systeem moet worden beschouwd: ijsbijlen, crampons, kleding. Hij merkt op dat de technische alpinismekleding niet alleen beperkt is tot warm of koud, maar ook mobiliteit, compatibiliteit met het harnas en duurzaamheid omvat. Een rits die vastloopt, is een onnodige verrassing op grote hoogte.

Zijn boodschap is ook pedagogisch: testen is je in de schoenen van de eindgebruikers plaatsen, extreme scenario's anticiperen, controleprocedures schrijven en de tests na wijzigingen vernieuwen. In dit werk tellen nederigheid en vasthoudendheid net zo veel als de testtools. Het doel: kwaliteitsklimmateriaal aanbieden dat niet vals speelt met de gebruiksbelofte.

Bijna bij de conclusies geeft hij praktische tips: hoe een technische fiche te lezen, welke elementen te prioriteren afhankelijk van het terrein, wanneer je lichtheid versus robuustheid moet prioriteren. Hij spreekt ook over de morele verantwoordelijkheid van ontwerpers: de outdoor-ervaring levensvatbaar en veilig maken voor toekomstige generaties, een idee dat door zijn hele betoog heen loopt, eenvoudig en direct.

• testprincipes: tot de breuk duwen, herhalen onder echte omstandigheden, brutale maar constructieve feedback verzamelen
• aankoopadvies: betrouwbaarheid prioriteren, veldtests controleren, feedback van atleten vergelijken

Om af te sluiten, zegt Will dat hij geluk heeft. Hij blijft testen en dromen van nieuwe lijnen. Zijn testnotities zijn een levend handboek: hij herinnert ons eraan dat materiaal geschiedenis wordt wanneer het is getest. Als je serieus wilt zijn, zoek dan naar kwaliteitsklimmateriaal; als je wilt dromen, volg dan de tests van degenen die het op het terrein zoeken.

Ten slotte zijn zijn laatste zinnen bijna een knipoog: na zoveel innovaties blijft er één onderdeel voor hem te optimaliseren: de boortjes, de afwerking, de levensduur. Het is een herinnering: zelfs de beste innovaties kunnen nog verbeterd worden. En dat is wat de praktijk vooruit helpt.